Tags

, , , , , , , , , , , , , , , ,

“Gisteren heb ik op de eettafel gepoept. De kots van na het weekend moet ik eigenlijk nog opruimen, maar goed dat komt wel. En weet je nog, toen we met z’n allen het bos in zijn geweest na die regenbui? Ik heb de vloer nog niet gedweild na die tijd. Ja, ik weet dat het niet echt gezond is om in zo’n huis te leven, maar ach… er zijn ergere dingen nietwaar? Oh, dat vergeet ik nog bijna: gisteren deden we een spelletje wie de meeste stofwolken kon vinden. Nou, dat was niet zo moeilijk hoor, hahaha….”

Als je dit leest, denk je waarschijnlijk ‘waar gaáaat dit over’? Wat is dit voor een smerig verhaal? Alsof een normaal mens dit doet, alsof een normaal mens in zo’n huis wil wonen. Ehm… ja, heel veel normale mensen doen dit. Alleen niet in hun huis, maar in hun lichaam en hun hoofd.

Gevoel negeren
Ken je mensen die roken, die ongezond eten, die veel stress hebben, die ook ’s avonds weer achter hun computer kruipen om nog even iets af te maken, die continu onder druk staan om te presteren? Mensen die snel heen stappen over de dingen die ze niet leuk vinden, zonder er iets van te zeggen of er iets aan te doen. Mensen die hun gevoel negeren, emoties niet toelaten en alles rationaliseren.

Stress
Hoe komt het dat het not done is om op de eettafel te poepen, maar dat niemand afkeurend kijkt als er (bijna trots) verteld wordt dat het ‘zo druk druk druk is dat ik van voren niet meer weet dat ik van achteren leef’. Is stress sociaal geaccepteerd?

Vergiftigen
Je hebt één brein en één lichaam. Wat maakt dat je dat wilt vergiftigen met stress, werkdruk, met over je eigen grenzen heen gaan? Waarom is het prima als de rotzooi zich daar opstapelt?

Opgeruimd
Ik woon graag in een opgeruimd huis. Voor ik aan het werk ga, moet alles thuis opgeruimd zijn, het bed opgemaakt, de afwas in de vaatwasser, alle kleren netjes in de kast. Rust, netheid! In mijn hoofd was dat wel anders. Ik probeerde het ook daar netjes en rustig te houden door lijstjes te maken en alles een voor een af te werken. Toch kwam het regelmatig voor dat ik niet lekker in mijn vel zat, over mijn (vermoeidheids)grenzen heen ging of teveel hooi op mijn vork nam. Gewoon uit automatisme en omdat ik alles leuk vond.

Angst onder ogen zien
Tenminste… ik dacht dat ik alles leuk vond. Ik had helemaal geen tijd om stil te staan bij wat ik echt wilde. Geen tijd om na te denken of ik mijn kwaliteiten wel optimaal inzette, geen energie om aan zelfreflectie te doen. En wilde ik eigenlijk mijn angsten wel onder ogen zien? Ik deed en ik deed en ik deed. Tot er iets begon te knagen en ik wel stil moest staan, voordat die scherpe tandjes alles doorgeknaagd hadden. Nu probeer ik beter te luisteren naar wat ik nodig heb. Dat heeft erin geresulteerd dat ik nu ander werk doe dan anderhalf jaar geleden. Ik weet veel beter wat ik leuk vind en wat ik doe omdat ik vind dat het moet. Hoe zit dat bij jou?

Wees zuinig op jezelf
Er is maar één jij, wees er zuinig op. Sta eens stil bij wat je echt wilt, waar je goed in bent en wat je nog op wilt ruimen in je leven. En ga het doen! ’t Is tijd voor een detox.

www.lelixxor.nl

Advertenties