Tags

, , , , ,

Vorige week kwamen we thuis van een heerlijke vakantie in Italië. Hoewel het weer niet was zoals je van een Italiaanse zomer verwacht, mocht dat de pret niet drukken.

We lieten ons verrassen door het pittoreske Cinque Terre, genoten van het uitzicht vanaf ‘onze’ berg over het Iseomeer en voelden ons avonturiers toen we ’s nachts in het pikkedonker vanaf het Comomeer over een kronkelig paadje door bosjes en langs riviertjes onze weg omhoog zochten naar de bed & breakfast waar we logeerden. We bakten aan het zwembad, aten op z’n Italiaans aan een lange tafel, we waanden ons eeuwen terug in de tijd in het landhuis uit 1705 waar we sliepen en lieten ons vervoeren in een gondel.

Ik wil terug
En ja… toen was de vakantie over en ging de wekker weer om 6 uur ’s ochtends. Het weekend ervoor keek ik alvast even in mijn agenda. Ik zag dagen vol verplichtingen op me af komen en de moed zakte in mijn schoenen. Kon ik maar weer terug naar dat zorgeloze leventje. Het liefst zou ik me vastketenen aan deze laatste vrije dagen.

Hoe kan dit?
Overweldigd door een hevige tegenzin begon er wat te borrelen in mijn hoofd. Ik vind mijn werk toch leuk? Hoe kan het dan dat ik geen zin heb om weer aan de slag te gaan? Ik doe wat ik het liefste doe, waarom wil ik dat dan niet gaan doen? Waarom doe ik dit werk ook alweer?

Andere bril
Het leek alsof ik ineens een andere bril opgezet kreeg. Als ik op die manier naar mijn agenda keek, stond ‘ie opeens vol met geweldige afspraken, mooie momenten en de belofte aan fantastische verhalen. En ja, dat zijn verplichtingen, maar wel verplichtingen die mij voldoening geven. Verplichtingen waar ik blij van word, omdat ik mag doen wat ik het allerliefste doe: mensen en organisaties helpen ontdekken wat hun eigen DNA – hun eigen verhaal – is en die kracht inzetten in de dagelijkse praktijk.

Best raar
Raar hè, dat je je eigen waarom zo uit het oog kunt verliezen dat je op kunt zien tegen dingen waar je eigenlijk heel blij van wordt. En gaaf, dat door een andere bril op te zetten een donderwolk verandert in een roze wolk. Wat ik hiervan geleerd heb is af en toe even stil te staan bij de vraag ‘waarom doe ik dit ook al weer?’. Dat geeft nieuwe energie om aan de slag te gaan; soms heb je dat zetje net even nodig.

www.lelixxor.nl

Advertisements