Twee weken geleden vertelde ik over het gedeelde DNA (zie ‘In laagjes…‘). Toen ging het over dat het weinig zin heeft je te profileren vanuit je gedeelde DNA, omdat dat te weinig onderscheidend is. Vandaag wil ik een andere kant van gedeeld DNA belichten, namelijk dat van medewerkers.

Medewerkers hebben een groot gedeeld DNA; waar ze ook werken, welke manager ze ook hebben en hoe oud of jong ze zijn. Medewerkers zijn namelijk allemaal mensen en in die zin hebben ze veel overeenkomsten.

De meeste mensen willen graag met plezier naar hun werk gaan, het idee hebben dat ze zinvol werk doen en goed met hun collega’s op kunnen schieten. Daarnaast wil je als medewerker graag gehoord, gezien en gewaardeerd worden.

Lekker makkelijk
Voor leidinggevenden en managers lijkt het makkelijk dat er zulke grote overeenkomsten bestaan tussen hun medewerkers, afgezien van het feit dat bijvoorbeeld waardering of zinvol werk voor iedereen verschillende vormen aan kunnen nemen. Toch ligt hier een probleem.

Te weinig waardering
Het probleem is dat werknemers zich te vaak niet gezien voelen en vinden dat ze te weinig waardering krijgen voor wat ze doen, waardoor de voldoening langzamerhand ook minder wordt. Uiteindelijk zoeken ze hun voldoening buiten de deur van het bedrijf, in een hobby of vrijwilligerswerk bijvoorbeeld. Kijk eens wat een bedrijf daar laat liggen aan energie, inspiratie en motivatie!

Softvrees
Hoe komt dat nu? Ik denk dat veel leidinggevenden teveel focussen op omzetcijfers, prestaties en wat klanten willen en te weinig kijken naar de menselijke kant binnen hun eigen onderneming. Te weinig oog hebben voor het belang van een compliment, een schouderklopje of zomaar een praatje maken. Misschien is het ‘softvrees’, angst om te soft te worden (gevonden), onkunde en onhandigheid (hoe geef je een medewerker eigenlijk een compliment) of wellicht is men zich niet bewust van het feit dat dit zo belangrijk is.

Beetje bij beetje
Ik las onlangs ergens iets in de trant van: “Pas op dat je van loyale medewerkers geen onverschillige werknemers maakt.” Dat raakte me, want hoe vaak gebeurt dat niet? Het is iets wat sluipend gaat en het kan jaren duren. Beetje bij beetje gaat de rek bij medewerkers eruit, tot die eens zo loyale medewerker ziek thuis komt te zitten, cynisch wordt of de kantjes er vanaf loopt. En beetje bij beetje wordt een mooi bedrijf een schim van wat het vroeger was.

Trots
Daarom een vraag aan alle managers en leidinggevenden: heb jij genoeg oog voor het gedeelde DNA van je werknemers? Waardeer jij hen, zie je hen echt en luister je? Trots zijn op je medewerkers leidt tot een bedrijf waar medewerkers trots op zijn. Daar zie je altijd resultaat van.

www.lelixxor.nl

Advertenties